Jeszcze zima, ptaki chudn¹,
chudym ptakom g³osu brak.
W krótkie popo³udnia grudnia
w bia³ej chmurze milczy ptak.
Jeszcze zima, dym siê w³óczy,
w wielkiej biedzie ¿yje kot
i po cichu nuci, mruczy:
kiedy wróci trzmiela lot...
Pod œniegiem œwiat pochylony,
siwieje mrozu brew.
To pora zmierzchów czerwonych,
to pora czarnych drzew.
A wiatr w kominie œpi, bo ciemno.
A ja? Co ja? Co bêdzie ze mn¹?
Jeszcze oczy ci rozjaœnia
moje s³owo i mój gest.
Jeszcze œwiecê ci jak gwiazda,
ale to ju¿ nie tak jest.
Jeszcze tyle trzeba przebyæ
nieweso³ych, bladych zim.
Czy nam zimy wynagrodzi
letnich ognisk wonny dym?
Pod œniegiem œwiat pochylony,
siwieje mrozu brew.
To pora zmierzchów czerwonych,
to pora czarnych drzew.
A wiatr w kominie œpi, bo ciemno.
A ja? Co ja? Co bêdzie ze mn¹?
Maryla Rodowicz (geboren als Maria Antonina Rodowicz) ist eine polnische Sängerin, Gitarristin und Schauspielerin, die in den 1970er und 1980er Jahren als Ikone der polnisch-sowjetischen Popmusik gilt. Geboren wurde sie 1951 in Warschau. Ihre musikalische Karriere begann sie in den 1960er Jahren als Mitglied von lokalen Musikbands. Der Durchbruch gelang ihr mit dem Album "Malgosia" (1974), das ihr nationale Anerkennung einbrachte. In den 1970er und 1980er Jahren veröffentlichte Rodowicz zahlreiche erfolgreiche Alben, darunter "Niech zyje bal” (1976) und "Maryla" (1980). Sie ist bekannt für ihre kraftvolle und vielseitige Stimme, ihre energiegeladenen Auftritte und oft romantische Texte. Neben der Musik wirkte Rodowicz in mehreren polnischen Filmen und Fernsehsendungen mit. Sie war auch Jurorin bei Musikwettbewerben und Botschafterin verschiedener Wohltätigkeitsorganisationen. Zu den bekanntesten Songs von Maryla Rodowicz gehören "Malgosia", "Niech zyje bal”, "Szaleje" und "Czlowiek z marmuru".